Tintin au Pays Dogon

Een Malinese versie van "Tintin en Congo".

Nog goed nieuws voor oude zakken

Beloftevol avantgarde collectief wordt oud. Tuxedomoon ontstond 30 jaar geleden in San Fransisco. Een cursus "Electronische muziek" bracht er Steven Brown en Blaine L. Reininger bij elkaar. Die verjaardag wordt op 11 oktober in de Beursschouwburg gevierd met een 'In Retrospect'-concert. Hopelijk betekent dat een minimum aan arty-farty geneuzel en een maximum aan klassiekers als "No Tears" en dit "In a manner of speaking"(*).

(*) Ook bekend door de covers van o.a. Nouvelle Vague, Amanda Palmer en Martin L. Gore

Vumbi in Congo

Nu de controverse rond "Kuifje in Congo" blijft verder duren, is de tijd wellicht rijp om met bovenstaande clipje op de proppen te komen. Een nummetje van mijn voormalige groep, Vumbi Vibration.
't Was maar om te lachen...

Uit een kindermond

Via "A Hole in the Head"

Gwammi Mufasta

Gravity Bar

Het hoogtepunt van een trip naar Dublin: een diner in de Gravity Bar op de hoogste verdieping van het Guiness Storehouse inclusief riverdance-demonstratie en Ierse songs met harpbegeleiding. Klef? Misschien, maar dan wel met een adembenemend uitzicht over de stad!

Go! Go! Go, Paco! Go!

Paco De Lucia toont even aan hoe relatief het concept "gitaar spelen" is. Let ondertussen ook op het ondersteunend getik van zijn voet. Olé!

Eric White

Gevraagd naar zijn invloeden, noemt de Amerikaanse schilder Eric White er zonder verpinken 700. Gaande van Frank Zappa en Captain Beefheart over Richard Scarry, Marcel Duchamps en Wilhelm Reich tot Salvador Dali. Die laatste is alvast geen verrassing.

"Whites approach to figuration is both beautiful and disturbing. Whether expressed blatantly or in a subtler manner, his work attempts to tap into those realities and dimensions that exist beyond the fringe of our perception."

Pancho Amat

In het kader van het festival "Son Cubano" stond de Cubaanse tresvirtuoos Pancho Amat op de planken van het Molièretheater.

Autoloze zondag

Ik had gedacht de trappers van mijn fiets eens onbezorgd te kunnen laten ronddraaien maar ik kwam bedrogen uit, gisteren op de autoloze zondag. Er waren zoveel uitgelaten mensen op de baan dat ik wel erg goed uit m'n doppen moest kijken of ik had een of andere snotter onder de wielen. Het was bijna stresserender dan me op een gewone dag per fiets door het Brusselse spitsuur te wagen. De prijs van het heerlijk weertje, oftewel elk voordeel hep zijn nadeel.