De metafotograaf @ het meer van Genval

ACR @ AB 10-04-2009

Druk druk druk... en dus nog geen tijd gehad om bovenstaand filmpje van A Certain Ratio in de AB te posten. Niets wereldschokkends maar 't was wel hartverwarmend om even te worden teruggeflitst naar de tijd van de punkfunk uit het begin van de jaren 80. (De tijd van Bush Tetras, Liquid Liquid, Medium Medium, Pig Bag,...)

The Broken Circle Breakdown ft The Cover-ups of Alabama

Gisteren nog eens op een toneelvoorstelling terecht gekomen, in het Fenikshof (of all places). Wij waren er naartoe getrokken denkend dat het plezant ging zijn. Nu, "plezant" was niet echt een goede omschrijving. 't Ging over een stervend kindje en hoe de ouders daarmee omgingen, over Amerika, over religie, over bluegrass en country, over waarheid en over troost. Deze opvoering met Johan Heldenberg ging vooral bij momenten door merg en been.

2001 - 1982

Goed nieuws voor wie nostalgisch is naar het jaar 2001 (toen men nog lekker ongeremd nostalgisch mocht zijn naar de jaren '80 en 1982 in het bijzonder): Miss Kittin & The Hacker komen naar de AB.

The Wildcards @ Nekkersdal

"Wat doet gij hier op een bluesoptreden?" vroeg men mij gisterenavond. Wel, die Wildcards brachtten straffe rockabilly, swingende jump and jive, opgefokte jazz en calypsosongs. Vooral hun adapties van "Caravan", "Saint James Infirmary" en "Hell" maakten indruk. En dan zit ik met plezier bluesnummertje uit.

Sarah Delafortrie @ Espace M' Atuvu

Rechtstreeks vanop het artiestenparcours in de Lakensestraat: Sarah Delafortrie met haar onafscheidelijke Lily Marleen. Voor wie het na mijn berichten over Guido Belcanto, Marino Punk en Lady Angelina nog niet door heeft: Accordeon Rules! Al staat de trekzak op bovenstaand filmpje wat te luid.

Bloed en bloemsuiker...

Als er twee artiesten passen in een kermissfeertje zijn het wel Lady Angelina en Guido Belcanto. Goeie keuze dus voor het afgelopen joêrmetfestival te Jette.

Lady Angelina - Jalouzie

The Pine Box Boys @ Huis Der Kunsten - Schaarbeek 26-08-08

Het was een fijn weerzien met the Pine Box Boys afgelopen dinsdag in de prachtige tuin van het Huis der Kunsten in Schaarbeek. Nog steeds valt er in elke song van dit luguber quartet minstens één dode maar zolang als ze garant blijven staan voor een potje aanstekelijke bluegrass en horrorbilly, hoeven ze op geen lijk meer of minder te kijken.

More Pride Than Priors

(Inclusief wild dansende Rockabilly)

Nooit gedacht dat ik de banjo nog een cool instrument zou gaan vinden. Nooit gedacht dat ik ooit "Jieha!" op een country-optreden zou roepen. Het leven zit vol verassingen.

Will You Remeber Me

(Inclusief een demonstratie Mongoolse keelzang!!!!)

Guido Belcanto @ Boterhammen in het park

Dit jaar heb ik niet veel gezien van de Boterhammen in het park. Enkel voor Guido Belcanto kon ik het opbrengen naar het Warandepark af te zakken. Nu, dat was anders wel de moeite waard. De kroonprins van het Vlaamse Levenslied staat op scherp en bracht een fijne bloemlezing uit zijn uitdeinend repertoire. Morgen staat de man van lichte zeden trouwens op het podium van het gratis joêrmetfestival te Jette.

"Plastic rozen verwelken niet"

Daddy's Darlings @ Brockxl 2008

Op het Brockxl-festival stond er dit jaar niet enkel Rock'n'Roll of Rockabilly op het programma. Met Daddy's Darlings & The Big Bang Boys herleefden de swing en jive uit de jaren '40. Klasse muzikanten, een gevarieerde setlist en bovenal drie showgrieten met een assortiment buitenissige podiumkledij.

Marino Punk

"Kalinka", "Twee ogen zo blauw", "La Paloma",... Marino Punk liet de accordeonklassiekers afgelopen donderdag weergalmen in het Hof ten Hemelrijk te Opwijk. Een gevarieerd programma hits recht uit de jaren '30 en '40. Helaas nodigt zo'n cultureel centrum er niet toe uit maar in een overvol café met de nodige pinten was "Reine de Musette" zeker goed geweest voor een fikse pogo.

Hieronder een filmpje van Marino Punk in de AB-Club in het voorprogramma van Devotchka:

Cuban Maestro's

Vorig weekend pikte ik op het Afro Caribbean Festival in Bredene enkele fijne optredens mee (het soukousfeestje van Dr Sakis, de frisse raï van Cheba Maria,..). Vooral de son van het Cubaanse instituut Sierra Maestra wist (nog steeds) te bekoren.

Sierra Maestra - Semilla De Caña Brava

Creatief met verfplekken

... in restaurant "Au Zanzibar" te Laken.

Amazing Grace

Grace Jones verbaasde vrijdagavond met haar verrassend sterke comeback. Er waren teveel schoonheidsfoutjes (misverstanden tussen de muzikanten,een uiterst chaotische groepsvoorstelling,..) om van een echt briljant optreden te spreken. Maar

- er waren enkele straffe nieuwe nummers ("corporate cannibal"!)

- de hits klonken nog altijd fris en krachtig ( "Slave to the rhythm", "La vie en rose", onderstaand "I've seen that face before",...)

- de snel wisselende outfits waren prachtig;

- de macho attitude van Miss Jones imponeerde

I've seen that face before

Op haar zestigste ziet Grace Jones er trouwens nog steeds ravissant uit. En ook haar "bumpers" functioneren nog meer dan naar behoren. Een mens zou voor minder zijn fotoapparaatje vergeten recht te houden...

Pull up to the bumper

No Future For Lokeren

In de pers was er de laatste dagen al van alles te lezen over de Punkavond (The Kids, The Buzzcocks, The New York Dolls & The Sex Pistols) zaterdag jl. op de Lokerse Feesten.

Er was echter nergens te lezen:

- dat er een belachelijk lange wachttijd was aan de ingang (Pakweg de duur van een optreden van The Kids)

- dat er een belachelijk lange wachttijd was om aan bonnetjes te geraken (Pakweg de duur van de helft van een optreden van the Buzzcocks)

Voor de rest kon deze zuurpruim er wel van genieten, hoor. Onder meer van de sexy jeans van David Johanson (zie hierboven). En ja, de tijd dat de Sex Pistols een gevaarlijke groep was, ligt dertig jaar achter ons maar hun optreden was wel strak gespeeld en "in your face". Werd de legende nu besmeurd? In de moshpit bleven zulke vragen niet lang overeind.

Sex Pistols Moshpit

Pistolera @ Sfinks 2008

Verwacht van mij maar geen objectief verslag van het optreden van Pistolera op Sfinks. Sinds hun overrompelende passage vorig jaar in de Kriekelaar ben ik een vastberaden fan. Zondag was het alleszins leuk om te zien dat de groep ook op een groot podium overeind bleef en de concerttent vlotjes aan het swingen kreeg. In de set zaten trouwens enkele aanstekelijke nieuwe nummers zoals onderstaand "Policia".

Pistolera: "Policia"

Bruksel flou

Ligt het aan het toestel? Ligt het aan de fotograaf? Ligt het aan de wisselwerking tussen beide? Feit is dat het gisterenavond tijdens Bruksel Live amper lukte om een haarscherpe foto vast te leggen. (zie boven) Aan psychedelische beelden daarentegen geen gebrek. (zie onder)

Artists the Cramps thaught us

Cactusfestival, Rock Zottegem, Werchter Boutique, Blues Peer, Bospop,... Aan festivals geen gebrek afgelopen weekend. Toch was de keuze wat mij betreft niet echt moeilijk: in Gierle bood het Sjockfestival wilde, ongetemde rock'n'roll en fikse brok nostalgisch entertainment. Bovendien stonden er 2 acts op het programma die ik absoluut wou zien.

Op zaterdag overtuigden de peetvaders van de garagepunk, The Sonics, dat hun sound nog niets aan kracht had ingeboet. En al ging het er op het podium niet meer zo beweeglijk aan toe (de glorieperiode van de groep situeerde zich midden jaren '60), de songs klonken nog zo verpletterend dat er voor het podium in een mum van tijd een enorme moshpit ontstond. Neen, schokvrije filmpjes maken, zat er daar niet echt in...

Sonics moshpit

Ook de zeventigjarige Wanda Jackson mag nog lang niet met pensioen. Zondagavond besloot de First Lady Of Rockabilly het festival. Van zodra ze haar keel opentrok, was het Rock 'n' Rollfeestje vertrokken. Haar ruwe, ongepolijste stemgeluid gaat nog even goed door merg en been als vijftig jaar geleden. "Fujijama Mama", "I Gotta Know", "The Funnel Of Love", "Let's Have A Party",... Dit was genieten. Ook voor de glunderende Seatsniffers die Wanda begeleidden.

Wanda Jackson: "Mean Mean Man"

Waoaoaoaoaw!

Een portie wilde go-go-dancing om te vieren dat nu zaterdag de garagepioniers The Sonics op het Sjock-festival staan. Ook zondag ziet de affiche er heel mooi uit met Wanda Jackson als headliner. De aanvankelijk aangekondigde restanten van de MC5 belden helaas af.

Great Balls Of Steel

Oogverblindende chroombakken, vinnige Vespa's, grieten in polkadots of pettycoats, binken met forse bakkebaarden en veel te veel brillantine in het haar,... Rock Around The Atomium serveerde een perfecte fiftiespastiche.

Op het podium een gevarieerde portie nostalgie: gaande van fiks getatoeëerde rockers tot Antwerpse hillybilly's over op ukelele tokkelende grietjes en een zwart trio in close harmony. Ik kreeg er zowaar heimwee van naar een tijd die ik helemaal niet gekend heb. Maar ik was duidelijk niet alleen.

Meer foto's op mijn Flickr-set.