Stripgenerator

Met "Bitstrips" is het maken van stripverhalen helemaal kinderspel. Je kan op een heel eenvoudige manier zelf personnages aanmaken om die vervolgens in de gewenste houding in een decor naar keuze te plaatsen. Hieronder een testje met dit programma:

"White Rapids" - Pascal Blanchet

Wow! Wat een ontdekking: Pascal Blanchet, de Canadese wonderboy. Zijn "White Rapids" kon ik echt niet in het winkelrek laten staan. Dit ziet er gewoon fantastisch uit! Heel dit werk is doordrenkt met Blanchets liefde voor Art Deco, fifties modernisme en jazzillustraties (Jim Flora).

Het boek vertelt de opkomst en ondergang van het stadje Rapid Blanc dat in 1928 in een geïsoleerd deel van Quebec werd neergepoot. Het plaatsje bood woongelegenheid voor de werknemers van de nabijgelegen stuwdam. Om kandidaten warm te maken om naar dit vergeten gat te trekken (dit gebied was aanvankelijk alleen per trein te bereiken), werd alles uitgerust met een luxe waar de middenklasse van droomt. The American Way of life... En dat in een idyllische natuuromgeving. Toen de stuwdam echter plots een andere beheerder kreeg, kwam er in 1971 abrupt een einde aan het dorpje.

Blanchet brengt dit verhaal met een minimum aan woorden. Het boek houdt dan ook ergens het midden tussen een prentenboek voor volwassenen en een fiftiescatalogus. De geweldige illustraties vertellen deze geschiedenis - prent na prent- op een haast filmische wijze. De bijhorende soundtrack staat trouwens op het einde van het boek vermeld.

White Rapids
Pascal Blanchet
Drawn & Quarterly 2007
ISBN 978-1-897299-24-1

Blanchet heeft nog twee andere albums uit; tot nog toe enkel in het Frans verschenen: La Fugue en Bologne. Rarara, waar ik in mijn komende middagpauzes naar op zoek ga...

De jonge held maakte ook de visuals voor een clip van Maxime Robin:

Superdickery

Even wat tegengif nodig na de lectuur van al te smaakvolle "Graphic Novels"? Deze site vol onthutsend debiele covers biedt soelaas.

Dupuy & Berberian: "Comme c'était avant"

Dupuy en Berberian, de gevierde auteurs van de stripreeks "Mijnheer Johan" verrassen met hun nieuwste boek "Comment c'était avant". Dit is immers geen strip, het is een geïllustreerd geschiedenisboek waarin ze tonen hoe de wereld veranderde. Voor drie thema's (de straat - het huis - het platteland) wordt de technische en materiële evolutie getoond en laten ze zien hoe het alledaagse uitzicht wijzigde. Voor elk thema tonen ze hoe een bepaald beeld er achtereenvolgens uit zag in 1920, 1950, 1970 en wat het vandaag geworden is. Dit principe komt ongeveer overeen met dat van de strip "A Short History of America" van Robert Crumb. Dupuy en Berberian staan natuurlijk garant voor prachtige, gedetailleerde prenten! Heerlijk voer voor nostalgen en anderen die ervan dromen de klok eens te kunnen terug draaien.

Comment c'était avant

Dupuy & Berberian

Albin Michel

282mm (H) x 257mm (L)

62 pages

ISBN : 2226177809

Le Petit Livre Rock

Meer dan een halve eeuw populaire muziek aan de hand van 168 bladzijden volgestouwd met kleine karikaturen, nagetekende platenhoezen, cartoons, anekdotes, beschouwingen, korte strips,.... Hervé Bourhis selecteerde op subjectieve wijze maar met veel passie en goede smaak de hoogtepunten van de geschiedenis van de rock. Bovenal brengt "Le Petit Livre Rock" tekeningen waar het rock'n'roll-gevoel vanaf spat! Voor muziekfreaks is dit een heerlijk souveniralbum. Andere lezers krijgen misschien zin om de muziek achter deze prentjes te ontdekken....

Le Petit Livre Rock

Hervé Bourhis

Dargaud 2007

ISBN 978-2205-05954-0

Lollypops

Flip Flop Flyin' maakt gestileerde cartoons. Een kwisvraag is daarmee snel in elkaar geflanst: Wie zijn onderstaande muzikale helden?
(Antwoorden volgen onderaan dit bericht)

Van boven naar onderen waren dat: The Village People, U2, Kraftwerk, Queen, Oasis, Red Hot Chili Peppers, Durna Duran, The White Stripes, The Chemical Brothers, Amy Winehouse, Björk, Marilyn Manson.

via Meloncholia

The Return Of Gutsman

Eindelijk is het zover... De gemaskerde sloef is terug.

Gutsman ziet er dan misschien uit als een superheld, zijn avonturen zijn een pak alledaagser: misverstanden met zijn liefje Tigra, problemen met de schoonfamilie,... Briljant getekende banaliteiten in een tekstloze strip.
Voor graficus Erik Kriek is deze comic een hobby. Dat verklaart het lange wachten: Drie jaar na aflevering 9 kondigt Oog en Blik eindelijk deel 10 aan.

Emily the Merchandiser

De comics doen er eigenlijk niet zoveel toe. Bij Emily the Strange draait het in de eerste plaats om merchandising. Tassen, jassen, t-shirts, handschoenen, schoenen, petten, portefeuilles, pins, stickers, notaboekjes... het aanbod met het vreemde grietje is overweldigend.



Er is zelfs een veremilyde Gibson SG....

Aya de Yopougon - deel 3

Schrijfster Marguerite Abouet groeide op in Ivoorkust tijdens de jaren '70. Oorlog, aids, hongersnood en die andere Afrikaanse stereotiepen waren nog ver weg. Er was werk, de ziekenhuizen waren degelijke uitgerust en voor de kinderen was er schoolplicht. Met de reeks "Aya de Yopougon" vertelt zij over de onbezorgde tijd waarin ze opgroeide.

Vorig jaar werd deze strip op het festival van Angoulème terecht bekroond als beste nieuwkomer. Alles zit goed bij "Aya de Yopougon": de expressieve tekeningen van Clément Obrerie, de kleurrijke en levensechte personnages, de sappige dialogen, de humor waarmee er ook ernstige onderwerpen worden aangesneden,...

Ondertussen zijn we al aan het derde deel toe en het wordt er alleen maar beter op. De auteurs willen een eerlijk beeld van Afrika schetsen en gaan daarbij -nog meer dan in de vorige delen- geen moeilijk onderwerp uit de weg (Polygamie, dromen van het westen, business à l'Africaine, rijk versus arm, homo zijn in Afrika,..)

Het loont trouwens de moeite om deze strip in het Frans te lezen. De succulente dialogen zijn doorspekt met allerlei Afrikaanse gezegdes en uitdrukkingen die verloren zouden gaan in de vertaling. Een voorbeeld: "Les fesses ont beau grossir, elles n'étouffent pas l'anus" ("Iemand mag dan nog zo groot en sterk zijn, hij zal steeds een zwakke plek hebben.")

Aya de Yopougon volume 3

Marguerite Abouet & Clément Oubrerie

Gllimard - Collection Bayou

ISBN: 978-2-07-061543-8

Hanco Kolk: "De Ruwe Gids" (Meccano 4)

Hanco Kolk gaf het in interviews zelf toe. Met dit nieuwe album "De Ruwe Gids" heeft hij zich uitstekend vermaakt. Het tekenplezier spat er dan ook af. Kolk puurt zijn gracieuze lijnvoering alsmaar verder uit. De inkleuring houdt hij sober en subtiel en laat hij in de eerste plaats het verhaal ondersteunen. Ook als scenarist is Hanco Kolk in optima forma. Voortdurend wordt de lezer op het verkeerde been gezet en verder gedreven in het verhaal. Ook dit laatste deel van de reeks "Meccano" speelt zich af in het gelijknamig vorstendommetje aan de Middelandse Zee, waar de rijken der aarde leven als personeel van de allerrijksten der aarde, waar de overtreffende trap de norm is.

De ruwe gids (Meccano 4)

Hanco Kolk

Bries / De Harmonie 2007

ISBN 978 90 76708 67 6

Voor de liefhebbers van zijn gestileerde lijnen: Momenteel loopt er in de Universiteitsbibliotheek in Leuven de eerste grote Hanco Kolk-tentoonstelling in België en Nederland. Er wordt vooral ingezoomd op zijn recent werk (strips, grafiek, ruimtelijk werk).

60 jaar Nero

uit "de pax apostel" (1958)

"Nero is 60," juichen ze vandaag bij De Standaard. Da's wel leuk maar ondertussen ook wat triest. Nero verschijnt intussen immers al vijf jaar niet meer in de krant. Dit dagbladverschijnsel behoort stilaan tot een ander tijdperk, toen strips er écht toe deden en een beslissend wapen waren in de concurrentieslag tussen de kranten.

Eind jaren '40, had Willy Vandersteen met het succes van Suske en Wiske aangetoond dat een beeldverhaal een grote impact kon hebben op het aantal abonnees van een krant. De andere uitgevers zagen dit met lede ogen aan en waren al snel bereid om flink in de buidel te tasten om ook met zo'n strip te kunnen uitpakken. Marc Sleen ging daar graag op in.

"Nero werd een groot succes in Vlaanderen. De figuren waren antihelden met zeer herkenbare menselijke gebreken en de situaties waren vaak erg absurd en kolderachtig. Marc Sleen verwees ook veel naar de actualiteit en gebruikte zelfs gebeurtenissen die op dat moment in het nieuws waren in zijn scenario's."(Wikipedia)

Nero verscheen onafgebroken in de krant van 1947 tot 2002, dat is 55 jaar lang.

Tintin au Pays Dogon

Een Malinese versie van "Tintin en Congo".

A Short History Of America

Een filmpje gebaseerd op de cartoon "A Short History Of America" van de messcherpe Robert Crumb. De papieren versie eindigde met de onheispellende vraag: "What's next?"

Talatala

In het Waals Huis aan de grasmarkt te Brussel staat momenteel de Congolese strip centraal. De tentoonstelling "Talatala" (een swahiliwoord dat zowel 'bril' als 'spiegel' betekent) maakt een reis door het dagelijkse Kinshasa, doorheen haar stadslegenden, haar openbaar vervoer, de Europese droom en Artikel 15 (virtueel grondswetsartikel over plantrekkerij).
Via installaties, video’s, foto’s, portretten van artiesten, vertalingen van het Lingala en vooral heel veel stripverhalen wordt een licht geworpen op de geschiedenis, de productieomstandigheden en de belangrijkste creatieve thema’s van het Kongolese stripverhaal, gisteren en vandaag.

De tentoonstelling loopt nog tot 27 oktober en is gratis te bezoeken.

Vieze vetzak!

Jean-Marc Reiser (1941-1983) kende als cartoonist niet veel concurrentie. Ook al kwakte hij het allemaal ruw en ongepolijst op papier, 't bleef net iets beter plakken. Met genoegen toonde hij wat er schuilgaat achter de facades. Zijn schijnbaar nonchalante kribbelingen daalden af in de krochten van de menselijke geest. Het resultaat was een humor die erin slaagde om zowel subtiel als platvloers te zijn.

De wind staat tegenwoordig gunstig voor stripverfilmingen (Zie Spiderman, Batman, Fantastic Four en zelfs Sin City). Waarom dus nu geen nieuwe Reiserfilm? Dat zou pas een uitdaging zijn voor Steven Spielberg en Peter Jackson! Ze zouden zich beter op "Les Copines" of "Mon papa" werpen in plaats van met die brave Kuifjestrips aan de slag te gaan! Tot Hollywood de grote kannonnen bovenhaalt, is er natuurlijk nog de lowbudget-verfilming van "Gros Degeuelasse" uit 1985 door Bruno Zicone.

Strip zonder woorden!

Het fenomeen Lewis Trondheim raast reeds jaren door de Franstalige stripwereld. Een aantal van zijn reeksen (Donjon, Kobijn) verschijnen nu ook in het Nederlands. Maar taal hoeft vaak geen belemmering te zijn om van zijn sardonische humor te genieten.

De avonturen van Mister O en Mister I zijn pure slapstick. Op elke pagina telkens één verhaal van 60 (!) vakjes vol listen en pijnlijke mislukkigen. Net als in de glorieperiode van de stille film zijn woorden overbodig.

Ook het album "UFO" doet het zonder tekst. Dit boek is in feite één grote zoekprent: Welk parcours doorheen de geschiedenis van de aarde dient een gecrashte alien te volgen om een veilige terugtocht te kunnen aanvatten?

"La nouvelle pornographie" slaat echter alles. Trondheim zelf beschrijft het als een pornoboek dat niet voor de kinderen verstopt moet worden. Deze reeks vettige droedels was in 2006 goed voor le Grand Prix in Angoulème. Abstracte erotische humor! Rebussen voor geile breinen! Sex van binnenuit!

Een voorproefje:

Joe Matt: "Spent"

Tijd voor wat plaatsvervangende schaamte! De autobiografische strips van Joe Matt mogen immers steevast geklasseerd onder de rubriek 'Genant'. Ook met zijn nieuwste boek "Spent" is er geen beterschap: het handelt over zijn pornoverslaving. Genant. Maar vaak ook hilarisch. Liefhebbers van neurotische gedachtenwissels worden door deze Amerikaan zelden ontchoogeld.
Een Joe Matt-fan kan echter wel best over een meer dan gemiddelde dosis geduld beschikken. Het tergend trage ritme waarmee hij zijn strips uitbrengt, is er de laatste jaren immers enkel maar op achteruit gegaan. Als een slak die volledig tot stilstand komt. Voor dit boek heeft Joe Matt maar liefst acht jaar nodig gehad.

Meet the original antihero Joe Matt: a master of a domain that includes over twenty-three self-edited eight-hour-long videotapes of bootlegged pornography; a penny-pincher who never fails to make a dime off his friends; a chronic masturbator who doesn't understand why he never has a girlfriend; an obsessive collector frantically searching for the toys of his childhood; a callous son who throws out every gift his mother gives him; a man so lazy that he urinates in a bottle rather than walk to the bathroom. Everyone and everything is fodder for Matt's autobiographical comics, and his biggest target for ridicule is himself. SPENT collects the story originally serialized in issues #11 - 14 of his infamous comic book series, Peepshow.

Klik hier voor een preview uit het album SPENT.
Zie ook: de blog van Joe Matt op Myspace

Spent
Joe Matt
Drawn and quarterly 2007
isbn 9781897299111
120 pag.

Even geduld

Benieuwd wat Craig Thompson op stapel heeft staan als opvolger voor zijn stripklassieker "Blankets" (*)? Op zijn blog Doot Doot Garden licht hij alvast een tipje van de sluier: "Habibi" wordt een verhaal van alweer een bescheiden omvang. Tegen 2009 moeten een slordige 600 bladzijden van het Arabische sprookje volgekribbeld zijn.

(*) In het Nederlands uitgebracht als "Een deken van sneeuw"

"Studio Vandersteen: Kroniek van een legende" - Ronald Grossey

Als er op het einde van dit jaar een prijs wordt uitgereikt voor de lelijkste boekcover dan heeft deze uitgave weinig concurrentie te vrezen. En dat voor een boek over Studio Vandersteen. Bepaald pijnlijk.

Nu, het leveren van grafische topkwaliteit was ook niet de hoofdbekommernis van deze tekenfabriek. Op de hoogdagen van de Studio kreunden de medewerkers onder een waanzinnig productieritme.

In zijn kroniek laat Ronald Grossey het reilen en zeilen van de Studio Vandersteen herleven door de betrokkenen zoveel mogelijk zelf het woord te geven. De scheppingskracht van Willy Vandersteen, de relatie met zijn medewerkers, de uitbouw van de studio en het stripimperium, de spanning tussen de studio "Bessy" en de studio in Kalmthout,... via talloze citaten passeren de onderwerpen op chronologische wijze de revue. Het is echter wel jammer dat Grossey zijn verhaal stopt bij het overleden van Willy Vandersteen. Studio Vandersteen draait immers nog steeds. En voor zover we het in de pers mochten volgen, was er nog stof genoeg voor een pittig hoofdstukje. Denk aan het ontslag van hoofdtekenaar Marc Verhaegen.

Nu goed, niet getreurd, wie als kind meende dat Studio de minder getalenteerde broer van grootmeester Willy Vandersteen was, weet na lectuur van dit boek weer beter.

Studio Vandersteen - Kroniek van een legende (1947 - 1990)
Ronald Grossey
Roularta Books 2007
isbn 978 90 5466 981 4
454 pag.

Caran d' Ache versus Eisner

De site van Griffoen Grafiek herbergt een schat aan antieke strips. Sommige zijn werkelijk verbluffend. Deze van Caran d'Ache uit 1893 lijkt wel een pagina uit een graphic novel van Will Eisner.